Gry i zabawy edukacyjne


Zabawy twórcze rozwijające mowę i myślenie cz.4
Maj 16, 2007, 11:05 am
Filed under: Zabawy twórcze rozwijające mowę i myślenie

ZABAWY WSPOMAGAJĄCE WYOBRAŹNIĘ I ROZWÓJ MOWY

Kuferek skarbów
Nauczyciel wyciąga z kuferka zgromadzone w nim przedmioty i pokazuje dzieciom. Zadaniem dzieci jest odgadnąć do czego służy każdy przedmiot. Następnie dzieci wymyślają inne zastosowanie znanych na co dzień przedmiotów.

Snuj się, snuj bajeczko

Nauczyciel wprowadza nastrój i zaczyna opowiadać wymyśloną bajkę np. dawno, dawno temu, za lasem, w maleńkiej chatce mieszkała dziewczynka… Kolejne dziecko opowiada dalej dodając jedno swoje zdanie itd. Na zakończenie dzieci podejmują próbę odtworzenia całej bajki. Mogą odegrać ją w formie dramy, scenki rodzajowej lub pantomimy.

Teatr małego aktora
Dzieci podzielone na kilka grup. Każda z grup otrzymuje zadanie do wykonania, a polega ono na wymyśleniu i przedstawieniu krótkiej historyjki na podany przez nauczyciela temat np. zakupy w sklepie, wizyta u lekarza itp. Grupy nie mogą się ze sobą kontaktować. Dla pełniejszego wyeksponowania granej roli mogą skorzystać z przygotowanych wcześniej przez nauczyciela rekwizytów. Następuje prezentacja poszczególnych grup, a pozostali uczestnicy odgadują miejsce akcji lub tytuł prezentowanej bajki czy opowieści.

Skarbnica
Zabawa polega na wymienianiu słów według określonych wymogów treściowych. Dzieci wymieniają rzeczy – obiekty np. tylko białe (śnieg, mąka, cukier itp.). Następnie nauczyciel dodaje kolejne kryterium: wymień rzeczy lub obiekty białe i miękkie itp. Nauczyciel może podawać różne kryterium w zależności od opracowywanej tematyki.

W krainie fantazji
Dzieci zastanawiają się, gdzie chciałyby się przenieść: w przeszłość lub w przyszłość. Nauczyciel podpowiada, że aby się tam przenieść, należy użyć swojej wyobraźni. Tam każde dziecko zobaczy siebie, co robi, kto tam jest, jak wygląda kraina, jak się tam czuje itp. Dzieci opowiadają o swojej krainie fantazji, mogą też przedstawić ją w formie plastycznej.

Podobieństwa i różnice
Dzieci dobierają się dwójkami i losują pojęcia przeciwstawne np. bogaty-biedny, wysoki-niski, słodki-kwaśny, wolny-szybki itp. Każda z par ma zaprezentować wylosowane pojęcie. Zadaniem pozostałych uczestników jest odgadnięcie, o jakie pojęcie chodziło.

Przedstawione zabawy rozwijają podstawowe operacje umysłowe myślenia twórczego. Dominują w nich metody poszukujące, ekspresyjne i praktyczne, najbardziej wyzwalające aktywność twórczą dziecka.

Bibliografia:

  • A. Góralski, Być nowatorem. Poradnik twórczego myślenia, Warszawa 1990
  • B. Hołyńska, Zabawy rozwijające mowę dziecka, Warszawa 1986
  • J. Zborowski, Rozwijanie aktywności twórczej dzieci, Warszawa 1986
  • Źródło: http://www.interklasa.pl/portal/index/strony?mainSP=subjectpages&mainSRV=wprzedszk&methid=1586881345&page=subpage&article_id=320583&page_id=18734



    Zabawy twórcze rozwijające mowę i myślenie cz.3
    Maj 16, 2007, 11:04 am
    Filed under: Zabawy twórcze rozwijające mowę i myślenie

    ZABAWY ĆWICZĄCE PAMIĘĆ

    Podaj kolejność
    Za parawanem jest zgromadzonych kilka przedmiotów. Nauczyciel odsłania parawan, dzieci przyglądają się przedmiotom zapamiętując ich kolejność. Nauczyciel ponownie zasłania parawan a zadaniem dzieci jest wymienić przedmioty w kolejności. Utrudnieniem może być podanie koloru każdego z przedmiotów.

    Co się zmieniło?
    Dzieci siedzą w kole. Wybrane dziecko wychodzi z sali , a pozostałe dzieci zmieniają coś w swoim wyglądzie (kilkoro dzieci). Wybrane dziecko ma znaleźć różnice w wyglądzie dzieci.

    Zapamiętaj
    Dzieci siedzą w kole. Wybrane dziecko wykonuje jeden prosty ruch np. kiwa głową. Kolejne dziecko powtarza ruch kolegi i dodaje swój. Następne dziecko powtarza ruchy kolegów dodając swój ruch.Zabawę prowadzimy z niewielką ilością dzieci.

    Wyliczanki
    Człowiek może mieszkać w …….
    Człowiek może siedzieć w ……
    Narzędziem pracy człowieka jest …….

    Dopasuj
    Dzieci siedzą w kole i przyglądają się sobie. Jedno z dzieci stoi tyłem do środka koła. Nauczyciel wskazuje jedna osobę, którą wszyscy będą opisywać (wygląd zewnętrzny). Dziecko stojące tyłem ma odgadnąć, o kogo chodzi.

    Bibliografia:

     

  • A. Góralski, Być nowatorem. Poradnik twórczego myślenia, Warszawa 1990
  • B. Hołyńska, Zabawy rozwijające mowę dziecka, Warszawa 1986
  • J. Zborowski, Rozwijanie aktywności twórczej dzieci, Warszawa 1986
  • Źródło:  http://www.interklasa.pl/portal/index/strony?mainSP=subjectpages&mainSRV=wprzedszk&methid=984112034&page=subpage&article_id=320583&page_id=18733

     



    Zabawy twórcze rozwijające mowę i myślenie cz.2
    Maj 16, 2007, 11:00 am
    Filed under: Zabawy twórcze rozwijające mowę i myślenie

    ZABAWY ROZWIJAJĄCE ZDOLNOŚCI SKOJARZENIOWE I SPOSTRZEGAWCZOŚĆ

    Skojarzenia
    Nauczyciel prezentuje dowolny obrazek pytając dzieci z czym im się kojarzy. Dzieci podają swoje skojarzenia lub tworzą rysunki np. Co kojarzy mi się z latem? Dzieci swoje skojarzenia mogą rysować w formie małych piktogramów dookoła obrazka wyjściowego.

    Znana postać
    Nauczyciel zaczyna opowieść opisując dzieciom znaną postać bajkową np. Kopciuszka. Podczas opowiadania za każdym razem dodaje jedno zdanie na temat tej postaci. Zadaniem dzieci jest jak najszybciej odgadnąć o jaką postać chodzi.

    100 określeń
    Dzieci próbują definiować znane przedmioty codziennego użytku. Jak myślicie, jak moglibyśmy nazwać stół? W odpowiedzi jedna z cech powinna być wyabstrahowana np. stół to olbrzym na szczudłach, to wielka deska na 4 nogach, to kolega ławy itp.

    Wymień 5 przedmiotów
    Dzieci ustawione w kole, przy dźwiękach muzyki podają sobie piłkę. Gdy muzyka umilknie dziecko, które jest w posiadaniu piłki losuje z czarodziejskiej kuli jedną z liter. Ma wymienić 5 przedmiotów zaczynających się na podana literę, a piłka krąży dalej po kole. Gdy piłka wróci do dziecka, a ono nie wymieni 5 przedmiotów daje fanta.

    Magiczna plama
    Każde dziecko otrzymuje kartkę, którą składa na połowę. Na jedną połowę kartki wyciska kilka kropel tuszu i przykłada druga połową dokładnie przyciskając. Po rozłożeniu kartki ma dwie identyczne plamy. Próbuje porównać z czym mu się plama kojarzy. Potem obrysowuje pisakiem wyobrażoną postać dorysowując inne charakterystyczne elementy postaci.

    Magiczny przedmiot
    W czarodziejskim woreczku znajduje się kilka przedmiotów trudnych do identyfikacji. Za pomocą dotyku dzieci mają odgadnąć nazwę przedmiotu i podać do czego on służy.

    Bibliografia:

  • A. Góralski, Być nowatorem. Poradnik twórczego myślenia, Warszawa 1990
  • B. Hołyńska, Zabawy rozwijające mowę dziecka, Warszawa 1986
  • J. Zborowski, Rozwijanie aktywności twórczej dzieci, Warszawa 1986 
  • Źródło: http://www.interklasa.pl/portal/index/strony?mainSP=subjectpages&mainSRV=wprzedszk&methid=2092674551&page=subpage&article_id=320583&page_id=18732



    Zabawy twórcze rozwijające mowę i myślenie cz.1
    Maj 16, 2007, 10:59 am
    Filed under: Zabawy twórcze rozwijające mowę i myślenie

    ZABAWY TWÓRCZE ROZWIJAJĄCE MOWĘ I MYŚLENIE

    Ucząc dzieci samodzielności w rozwiązywaniu zadań dydaktycznych wykorzystuję zabawy twórcze związane z doskonaleniem myślenia, a w szczególności takich jego cech jak: oryginalność, płynność, giętkość itp. Atrakcyjność zabaw tematycznych, badawczych czy poznawczych nie tylko rozwija zainteresowania dzieci, ale również podwyższa ich motywację, zdolności skojarzeniowe, rozwija koncentrację uwagi i pamięć. Rozwój tych procesów myślowych gwarantuje w przyszłości doskonały start do podjęcia nauki w szkole i powodzenia w nauce.
    Oto kilka wybranych przykładów zabaw, które stymulują rozwój mowy, myślenia, wyobraźni, koncentrują uwagę i zdolności skojarzeniowe.

    Zabawy rozwijające koncentrację uwagi

    Słuchaj uważnie
    Dzieci siedzą w kole. Kilkoro z dzieci jest wybraną postacią z opowiadania, które nauczyciel zaczyna opowiadać. Jeżeli dziecko rozpozna postać, którą prezentuje, obiega siedzące dzieci w kole i wraca na swoje miejsce. Nauczyciel stara się tak opowiadać, aby każde dziecko miało możliwość wystąpienia.

    Pilot w samolocie
    Nauczyciel wybiera dwoje dzieci. Jedno jest pilotem samolotu i ma zamknięte oczy, natomiast drugie odgrywa role kapitana wieży kontrolnej i za pomocą słów kieruje samolotem, aby bezpiecznie wylądował na lotnisku. Pilot musi maksymalnie się skoncentrować, poruszając samolot między ustawionymi na dywanie przeszkodami.

    Kacper mówi wam
    Nauczyciel wybiera jedno dziecko, które będzie Kacprem, a reszta dzieci będzie go naśladować. Przed pokazaniem kolejnej czynności Kacper wypowiada słowa: Kacper mówi wam np. klaśnijcie nad głową. Jeżeli Kacper nie poprzedzi czynności magicznymi słowami, wówczas dzieciom nie wolno go naśladować. Które z dzieci się pomyli odpada z gry.

    Wprawki pantomimiczne
    Zabawa wymaga ciszy i koncentracji uwagi. Nauczyciel zaprasza dzieci do inscenizowania różnych scenek rodzajowych, np. przechodzimy ostrożnie po oblodzonej kładce, wspinamy się na wysoką skałę, chodzimy po kamieniach, dekorujemy tort, omijamy kałuże itp.

    Personifikacja
    Nauczyciel wspólnie z dziećmi wybiera przedmiot znany dzieciom z życia codziennego np. krzesło i razem nadają mu jak najwięcej ludzkich cech. Nauczyciel naprowadza dzieci pytaniami: co krzesło robi, gdzie mieszka, kogo lubi, jak spędza czas, jak się zachowuje itp.

    Kim jestem?
    Dzieci losują kartoniki z różnymi postaciami np. żaby, króla, dziewczynki itp. Każde z dzieci ruchowo lub werbalnie przedstawia daną postać.

    Bibliografia:

  • A. Góralski, Być nowatorem. Poradnik twórczego myślenia, Warszawa 1990
  • B. Hołyńska, Zabawy rozwijające mowę dziecka, Warszawa 1986
  • J. Zborowski, Rozwijanie aktywności twórczej dzieci, Warszawa 1986
  • Źródło: http://www.interklasa.pl/portal/index/strony?mainSP=subjectpages&mainSRV=wprzedszk&methid=2026889053&page=subpage&article_id=320583&page_id=18731



    Podaj dalej kamień
    Maj 9, 2007, 10:29 am
    Filed under: Zabawy integracyjne

    PODAJ DALEJ KAMIEŃ

    Czas trwania: od 5 do 15 minut

    Miejsce: w pomieszczeniu (świetlica, klasa) lub na świeżym powietrzu (łąka)

    Wielkość grupy: 10 do 20 osób

    Wiek uczestników: od 6 lat
    Rodzaj zabawy: zawody, zabawa zręcznościowa w drużynach, ucząca współpracy

    Opis zabawy: W otwartym naczyniu (plastikowa miska, kosz lub wykopany w ziemi dołek) znajduje się około pięćdziesięciu kamieni o różnym kształcie i wielkości. Każdy zawodnik uzbrojony jest w łyżkę. Uczestnicy dzielą się na dwie grupy, które siedzą w rzędzie naprzeciwko siebie na krzesłach lub na ziemi. Na jednym końcu szeregu postawione jest naczynie z kamieniami (wspólne dla obu drużyn). Na sygnał startu pierwsze osoby w szeregu podnoszą przy pomocy łyżki kamień i podają go następnej osobie, kładąc na jej łyżce. W ten sposób kamień wędruje od jednego zawodnika do drugiego, aż ostatni położy go na ziemi. W międzyczasie jednak transportowany jest już drugi i trzeci, i kolejny kamień. Na koniec liczymy, ile kamieni przetransportowała każda z drużyn.

    Inna możliwość:Można również ustawić po jednym naczyniu dla każdej drużyny z jednakową ilością kamieni w środku. W takim przypadku chodzi o to, która z nich pierwsza zakończy przenoszenie ich na drugi koniec szeregu. Korzystniej jest posłużyć się tutaj szklanymi kulkami zamiast kamieni, aby szansę naprawdę były równe.
    Materiały pomocnicze:Potrzebujemy po jednej łyżce dla każdego uczestnika oraz naczynia z 50 kamieniami.

    Wskazówki pedagogiczne:Każdy uczestnik jest przez cały czas trwania zabawy zajęty. Dla rezultatu grupowego istotna jest zręczność poszczególnych osób. Zabawa ta wymaga od dzieci wewnętrznego spokoju, zrównoważenia, koncentracji i zręcznego, szybkiego działania.

    Źródło: materiały szkoleniowe Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli EDUKATOR



    Masło maślane
    Maj 9, 2007, 9:57 am
    Filed under: Zabawy integracyjne, Zgadywanki

    MASŁO MAŚLANE

    Rodzaj zabawy: zgadywanka, nadaje się do rozwijania pomysłowości, zdolności aktorskich oraz zdolności językowych.

    Miejsce: w dużych pomieszczeniach, możliwa do przeprowadzenia również na świeżym powietrzu.

    Czas trwania: około 15 minut

    Przeznaczona dla: dzieci od 8 lat; grup od 10 do 30 osób

    Opis zabawy: Wersja podstawowa tej zabawy oraz wszelkie jej warianty wymagają od uczestników zgadywania określonego pojęcia na podstawie sceniczno-pantomimicznych prezentacji. Uczestnicy dzielą się na dwie drużyny. Każda z nich zapisuje na karteczkach dowolne pojęcia. Podgrupy siadają naprzeciwko siebie. Na zmianę dwóch uczestników z każdej z nich losuje jedną karteczkę przeciwników, pokazując im zapisane tam pojęcie. Własna grupa musi zgadnąć, o co chodzi w tej krótkiej scence.

    Inne możliwości: Można tutaj wykorzystywać także przysłowia, tytuły filmów itd. Interesujące mogą być również słowa o podwójnym znaczeniu. Słowo “zamek” może zostać zrozumiane jako budowla, zamek w drzwiach i zamek błyskawiczny.

    Materiały pomocnicze: Pisaki i kartki papieru.

    Wskazówki pedagogiczne:W trakcie tej zabawy rozwijane są rozmaite umiejętności językowe, twórcze i kombinacyjne: aktywne i pasywne słownictwo, pantomimiczne przedstawianie określonych pojęć, uzgodnienia pomiędzy uczestnikami, zdolność rozpoznawania pojęcia na podstawie pantomimicznych scenek. Wielostronność wymagań tej zabawy stanowi o jej atrakcyjności. Warunkiem jej przeprowadzenia jest spokojna, skoncentrowana i sprzyjająca pracy atmosfera w grupie. Prowadzący powinien w pełni włączyć się do zabawy, to znaczy zarówno pokazywać dane pojęcia, jak i zgadywać. W przypadku młodszych uczestników prowadzący może wcześniej ustalić pojęcia, które trzeba będzie pokazywać i musi zwracać uwagę na to, aby nie stanowiły one zbyt wysokich wymagań wobec możliwości członków grupy. Przed rozpoczęciem zabawy powinien podać kilka przykładów i wyjaśnić, w jaki sposób można je przedstawić.

    Źródło: materiały szkoleniowe Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli EDUKATOR



    Polowanie na muchy
    Maj 9, 2007, 9:52 am
    Filed under: Zabawy integracyjne

    POLOWANIE NA MUCHY

    Czas trwania: 5-10 minut.

    Przeznaczona dla: dzieci i młodzieży. Najlepiej dla grup około 15 osobowych. Zabawa odpręża i orzeźwia.

    Opis zabawy:

    Głodna żaba siedzi na łące i chciałaby złapać muchy. Jeden z uczestników zamienia się w “żabę”, pozostali są “muchami”. “Żaba” kuca i skacząc stara się pochwycić “muchę” — lecącego z rozwartymi ramionami i brzęczącego współuczestnika zabawy. Gdy się jej to uda, “mucha” zamienia się w “żabę”. Teraz polowanie na muchy odbywa się w dwójkę. Zabawa kończy się, gdy wszystkie “muchy” zostaną złapane. Ostatnia “mucha” może rozpocząć od nowa gra jako “żaba”.

    Inna możliwość:

    Zamiast “much” i “żab” można wybrać inne zwierzęta. Spróbujmy np. z “żabami” i “bocianami” lub (gdy zabawa odbywa się na łące) z “myszami” i “wężami”.

    Pomoce: Pole zabawy — nie za duże, nie za małe — musi być wyraźnie wyznaczone. “Żaba” powinna mieć w łapaniu szansę, żeby nie pozostała sama; “muchy” powinny mieć do końca możliwość ucieczki.

    Wskazówki pedagogiczne: Zabawa nie stawia wielkich wymagań, szczególną radość sprawia młodszym dzieciom. Jej urok polega na tym, że nikogo się nie wyklucza. Złapany otrzymuje nową rolę. Żeby wyłapać “muchy”, wolniejsze “żaby” muszą z sobą dobrze współpracować.

    Źródło: materiały szkoleniowe Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli EDUKATOR